|
|
|
|
|
|---|
|
|
|
|
|
|---|
|
|
|
|
|
|---|
|
|
|
|
|
|
|---|
|
|
|
|
|
|
|---|
|
|
|
|
|
|
|---|
23417 Снітків
W źródłach Śnitków znany jest od XVI wieku, w 1720 roku otrzymał prawo magdeburskie. Pod koniec XVIIIw. był jednym z najbogatszych miasteczek Podola. Pod koniec XIX wieku mieszkało tu prawie trzy tysiące mieszkańców, obecnie – niecałe 700.
Od połowy XVIII wieku istniał w Śnitkowie drewniany kościół fundowany w 1748 roku przez Różę Lipską z Dzieduszyckich. W 1774 roku właściciel Śnitkowa Rafał Dzierżek zakończył budowę kolejnego drewnianego kościoła, którą w 1768 roku rozpoczął jego ojciec. Z czasem kościół stał się nieprzydatny i został rozebrany.
| Ważne wydarzenia w historii świątyń i posłudze arcypasterzy |
|
|---|---|
| Bieżąca data: maj, 19 | |
| 1761 | - освячено костел Відвідання Єлизавети Пресвятою Дівою Марією в Оноківцях на Закарпатті; |
| 1924 | - освятили наріжний камінь храму Матері Божої Неустанної Допомоги у Магдалівці на Тернопільщині; |
| 1929 | - єпископ-помічник Луцький Стефан Вальчикевич освятив закладений ще в грудні 1928 року фундамент та наріжний камінь майбутнього костелу св. Ізидора у Римачах на Волині; |
| 1930 | - освячено земельну ділянку під будівництво храму Воздвиження Святого Хреста у Хмелиськах на Тернопільщині; |
| 1939 | - єпископ Стефан Вальчикевич освятив два нових дзвони костелу св. Ізидора у Римачах на Волині; |
| 1997 | - єпископ Ян Ольшанський освятив наріжний камінь майбутнього храму Матері Божої Фатімської у Ганнополі на Вінничині; |
| 2013 | - у Богуславі на Київщині освятили встановлений на костелі Зіслання Святого Духа хрест; |
| Następna data: maj, 20 | |
| 1850 | - о. Фердинанд Кан призначений першим єпископом-ординарієм новоствореної Херсонської дієцезії (від 1852 року - Тираспольської); |
| 1907 | - храм Пресвятого Серця Ісуса Христа у Грінталі на Донеччині консекрував єпископ Йосиф Кесслер; |
| 1956 | - помер у Кракові колишній єпископ-помічник Луцько-Житомирський архієпископ Михаїл Годлевський, похоронений в крипті місцевого піярського костелу; |
| 2018 | - єпископ Едвард Кава освятив нові скульптури Пресвятого Серця Ісуса, Непорочного Серця Марії і св. Антонія в костелі Пресвятого Серця Ісуса і Непорочного Серця Марії у Стрілецькому на Львівщині; |
W latach 1845-1857 dzięki staraniom ówczesnego proboszcza ks. Antoniego Kuleszy i pieniądzom rodziny Dzierżaków w Śnitkowie powstał murowany kościół w stylu neogotyckim. Dnia 15 lipca 1845 roku poświęcono parcelę pod budowę świątyni. W lipcu-sierpniu 1846 roku wymurowano ściany na wysokość 156 centymetrów. Informacji o budowie w latach 1847-1857 brak. Kościół został poświęcony w 1857 roku, chociaż niektóre źródła podają, że budowę kościoła skończono w 1868 roku. W 1886r. proboszczem został ks. Julian Majewski, który w ciągu wielu lat stara się o remont świątyni. W 1897 roku parafia liczyła 2613 wiernych, w 1905r. miała 36 dzisięcin, 758 sażeni morgów. Remont kościoła przeprowadzono dopiero w latach 1909-1910.
Po raz pierwszy śnitkowską świątynię zamknięto w 1934 roku, a mienie kościelne skonfiskowano. W latach 1934-1941 umieszczono w nim wzorcowy dom kultury, kościół przerobiono: zbudowano scenę, specjalne pokoje, bibliotekę. W 1941 roku pod czas okupacji niemieckiej wierni odebrali kościół. Wszystkie przeróbki zostały zniszczone. Kościół był czynny do 1951 roku, kiedy to ponownie odebrano go wiernym, tym razem pod spichlerz. Ponieważ zboże w kościele psuło się, tego ż roku ponownie zwrócono go wiernym. Dnia 20 września 1960 roku władze sowieckie po raz trzeci odebrały wiernym kościół. W latach 1962-1966 został on przebudowany według projektu P. Kaczurowskoho na dom kultury, który uznano za najlepszy wiejski dom kultury obwodu Winnickiego.
Podłoga kościoła była wyłożona płytami kamiennymi, które i teraz leżą przed wejściem do domu kultury. Kościół miał duży główny ołtarz, w którym znajdował się obraz Niepokalanego Poczęcia N.M.P., zasłaniany pozłacaną zasuwą św. Jana Nepomucena. Były dwa boczne ołtarze - św. Antoniego i św. Rocha. Chór był na drewnianych kolumnach, a zakrystia była kamienna. Koło kościoła rósł sad, stał domek stróża, przed kościołem – dwie dzwonnice z dzwonami. Otaczał świątynię wysoki mur. Były kute brama i dwie furtki, które obecnie znajdują się przy wejściu na katolicki cmentarz. Na zewnątrz na poziomie dachu na kolumnach stały żeliwne figury świętych Apostołów Piotra i Pawła.
Dawny kościół miejscowej wspólnocie na krótki czas oddali w 1991 roku, wtedy poświęcił go biskup Jan Olszański. Obecnie katolicy posługują się kaplicą na cmentarzu.
Strona główna